Kubernetes'e kurulum
OpenConsole; tek pod'lu bir Deployment, 5 GiB'lık bir volume ve bir ClusterIP Service'ten oluşur. Manifest'ler kod
deposunun deploy/ klasöründedir; bunları
kubectl'ın içinde gelen kustomize ile uygularsınız.
1. Bir kustomization yazın
Bir klasör oluşturun (Git'te tutun) ve içine şu kustomization.yaml dosyasını koyun:
apiVersion: kustomize.config.k8s.io/v1beta1
kind: Kustomization
resources:
# the manifests of one release
- https://github.com/vurulkan/kubernetes-openconsole//deploy?ref=v2.23.4
images:
# the image of the same release
- name: ghcr.io/vurulkan/kubernetes-openconsole
newTag: "2.23.4"
patches:
- patch: |-
apiVersion: apps/v1
kind: Deployment
metadata:
name: kubernetes-openconsole
namespace: kubernetes-openconsole
spec:
# Stop the old pod before the new one starts: SQLite must never be
# opened by two pods at once (upgrades, rollout restart).
strategy:
type: Recreate
rollingUpdate: null
template:
spec:
containers:
- name: dashboard
imagePullPolicy: IfNotPresent
env:
# the time zone of audit timestamps in the UI (the manifest says Europe/Istanbul)
- name: TIMEZONE
value: UTC
?ref=kaynağıgitile çekilir; bu yüzdenkubectl'ı çalıştıran makinedegitve GitHub erişimi olmalıdır.- Sürümü iki yerde de sabitleyin (
ref=v2.23.4venewTag).images:override'ı olmadan manifest:latestçalıştırır; o zaman bir pod restart'ı sizi haber vermeden yeni sürüme yükseltebilir. Recreateönemlidir. Varsayılan rolling update'te yeni pod, eskisi veritabanını hâlâ tutarken başlar; 2.23.0'da bu durum, iki pod'un çakıştığı andan sonra bir sonraki restart'a kadar yapılan yazmaların kaybolmasına yol açabilir. Bunun bedeli, sürüm yükseltmelerinde verollout restart'ta yeni pod başlarken birkaç saniyelik kesintidir. 2.23.1'den itibaren manifest'in kendisiRecreatekullanır; yama o zaman bir şey değiştirmez.- Diğer değişkenleri aynı
env:listesine ekleyin (bkz. aşağısı).
2. Uygulayın
kubectl apply -k .
kubectl -n kubernetes-openconsole rollout status deploy/kubernetes-openconsole --timeout=5m
Oluşturulanlar, hepsi kubernetes-openconsole namespace'inde (deploy/elk/ isteğe bağlıdır ve kustomize ile
uygulanmaz; bkz. Elastic):
| Nesne | Ne |
|---|---|
Namespace kubernetes-openconsole | |
Deployment kubernetes-openconsole | 1 replica, root olmayan kullanıcı (uid 65532), seccompProfile: RuntimeDefault, tüm capability'ler kaldırılmış, ServiceAccount token'ı mount edilmez: uygulama pod'un kendi kimliğini hiç kullanmaz. /livez ve /readyz üzerinde probe'lar |
PersistentVolumeClaim kubernetes-openconsole-data | 5 GiB, ReadWriteOnce, cluster'ın varsayılan StorageClass'ı, /data'ya mount edilir: SQLite veritabanı app.db ve shell kayıtları |
Service kubernetes-openconsole | ClusterIP, port 80 → container port 8080 |
ServiceAccount openconsole-reader, Secret openconsole-reader-token | OpenConsole'un bu cluster'ı okurken kullandığı kimlik: token'ını arayüze siz yapıştırırsınız (Cluster bağlama) |
ClusterRole openconsole-readonly + ClusterRoleBinding | bu kimliğin neler yapabileceği (adına rağmen yazma verb'lerini de içerir; bkz. Cluster bağlama) |
ServiceAccount ve ClusterRole olmadan kurmak için (her cluster'ı kendi kubeconfig'inizle bağlarsınız) klasör yerine dosyaları tek tek listeleyin:
resources:
- https://raw.githubusercontent.com/vurulkan/kubernetes-openconsole/v2.23.4/deploy/namespace.yaml
- https://raw.githubusercontent.com/vurulkan/kubernetes-openconsole/v2.23.4/deploy/pvc.yaml
- https://raw.githubusercontent.com/vurulkan/kubernetes-openconsole/v2.23.4/deploy/service.yaml
- https://raw.githubusercontent.com/vurulkan/kubernetes-openconsole/v2.23.4/deploy/deployment.yaml
Salt okuma bir konsol için dosyaları aynı şekilde listeleyin ve
https://raw.githubusercontent.com/vurulkan/kubernetes-openconsole/v2.23.4/deploy/rbac-readonly.yaml satırını ekleyin.
Klasörle kurulursa her kubectl apply -k tam rbac.yaml'ı geri getirir.
Neden tam olarak bir replica
Veritabanı, ReadWriteOnce bir volume üzerindeki bir SQLite dosyasıdır. İkinci bir pod ya hiç başlamaz (volume başka bir node'a bağlıdır) ya da aynı dosyayı ilk pod'la birlikte açar; bu da yazmaların kaybolmasına ya da bozulmasına yol açar. Deployment'ı ölçeklemeyin, HPA eklemeyin. Tek pod büyük bir ekibe yeter: listeler API server'dan değil, bellekteki önbellekten gelir.
Kaynaklar
Manifest 300m CPU ve 384Mi bellek request eder; limitler 1 CPU ve 1Gi'dir. OpenConsole bağlı
cluster'lardaki pod'ları, Deployment'ları, Service'leri, … bellekte tuttuğu için bellek kullanımı bunların sayısıyla
artar; buna 24 saatlik kullanım örnekleri için pod başına yaklaşık 10 KB eklenir. Cache, OpenConsole'un ondan hiç
okumadığı şeyleri tutmaz (managedFields ve last-applied-configuration annotation'ı; çoğu zaman bir nesnenin
yarısı), ama ConfigMap'ler verileriyle birlikte tutulur. Birkaç büyük cluster bağladıktan sonra pod'un belleğini
izleyin (kubectl top pod); pod OOMKilled olursa önce bellek limitini artırın.
Volume; veritabanını (küçüktür: kullanıcılar, roller, LOG_RETENTION_DAYS süresince audit log), /data/backups
içinde onun en fazla 7 kopyasını (Yedekleme ve geri yükleme) ve shell kayıtlarını
tutar. Kayıtlar varsayılan olarak 2 GiB ile sınırlıdır (Yönetim → Kayıtlar). Çoğu kurulum için 5 GiB yeterlidir;
audit log büyükse veritabanı boyutunun 8 katını hesaba katın.
Değiştirmek isteyebileceğiniz ayarlar
Geri kalan her şey arayüzden yapılandırılır ve veritabanında saklanır. Aşağıdakiler açılışta ortam değişkenlerinden okunur:
| Değişken | Varsayılan | Anlamı |
|---|---|---|
TIMEZONE | UTC (manifest Europe/Istanbul ayarlar) | arayüzdeki audit zaman damgalarının saat dilimi; saklanan zamanlar UTC'dir. Diğer zamanlar tarayıcının saat dilimindedir; her tarih 2026-11-16 23:37:51 biçiminde yazılır |
LOG_RETENTION_DAYS | 30 | audit olaylarının veritabanında tutulduğu gün sayısı; 0 hiç silmez (2.23.1'den önce 30 demekti) |
BACKUP_ALLOW_DOWNLOAD | false | true, adminlerin Yönetim → Yedekler'deki yedekleri indirmesine izin verir |
BACKUP_INTERVAL / BACKUP_KEEP | 24h / 7 | veritabanının ne sıklıkla /data/backups'a kopyalandığı (0 = zamanlanmış kopya yok) ve kaç kopyanın tutulduğu (Yedekleme ve geri yükleme) |
ENCRYPTION_KEY_FILE | boş (anahtar veritabanında) | saklanan kimlik bilgilerini şifreleyen anahtarın dosyası, bir Secret'tan (Şifreleme anahtarını veritabanının dışında tutun) |
RESTART_HISTORY_RETENTION_DAYS | 30 | restart geçmişi için tutulan container çıkışları |
API_KEY_READ_RETENTION_DAYS | 7 | bir API anahtarıyla yapılan başarılı okumalar |
APP_ENV | (manifest prod ayarlar) | her log satırında ve trace'te yer alan ortam etiketi |
LOG_FORMAT | text (manifest ecs ayarlar) | Elastic için ecs, json ya da text |
DATA_PATH | /data/app.db | veritabanı dosyası; volume üzerinde olmalıdır |
ALLOWED_ORIGINS | boş | sayfaları API'yi tarayıcıdan çağırabilecek başka siteler (CORS), örn. https://tools.example.com; konsolun kendisi için bir şey gerekmez |
WS_ORIGIN_CHECK | warn | başka bir sitenin sayfasından açılan WebSocket: warn ws.origin_mismatch loglar, enforce reddeder |
TRUSTED_PROXIES | boş (manifest 10.0.0.0/8,172.16.0.0/12,192.168.0.0/16,fc00::/7 ayarlar) | X-Forwarded-For'u audit, oturumlar ve giriş kilidi için istemci adresini veren proxy'ler; Ingress controller'ınızın pod ağına daraltın |
Özellik bayrakları ve limitler dahil tam liste: Ortam değişkenleri.
TLS'li Ingress
Service ClusterIP'dir; önüne kendi Ingress'inizi ya da Gateway'inizi koyun. OpenConsole'un ondan WebSocket desteği (loglar, shell, canlı olaylar) dışında özel bir beklentisi yoktur; yaygın controller'ların hepsi WebSocket'leri geçirir. Bir Secret'taki sertifika için örnek (ya da sertifikayı cert-manager'a oluşturtun):
apiVersion: networking.k8s.io/v1
kind: Ingress
metadata:
name: kubernetes-openconsole
namespace: kubernetes-openconsole
spec:
ingressClassName: nginx # your Ingress class
tls:
- hosts: [openconsole.example.com]
secretName: openconsole-tls # kubernetes.io/tls Secret in this namespace
rules:
- host: openconsole.example.com
http:
paths:
- path: /
pathType: Prefix
backend:
service:
name: kubernetes-openconsole
port:
name: http
kubectl -n kubernetes-openconsole create secret tls openconsole-tls --cert=tls.crt --key=tls.key
kubectl apply -f ingress.yaml
OpenConsole her açık WebSocket'e (shell, canlı log, Canlı olaylar) 25 saniyede bir ping atar; bu yüzden ingress-nginx'in 60 saniyelik boşta kalma zaman aşımı girdi bekleyen bir shell'i ya da sessiz bir container'ın logunu kapatmaz. Ping'leri trafik saymayan bir proxy daha uzun bir zaman aşımı ister; ingress-nginx için bu şöyle olurdu (isteğe bağlı):
metadata:
annotations:
nginx.ingress.kubernetes.io/proxy-read-timeout: "3600"
nginx.ingress.kubernetes.io/proxy-send-timeout: "3600"
Başka bir proxy'nin arkasında (ör. Ingress'in önündeki bir Azure Application Gateway ya da AWS load balancer)
shell'ler yine bir dakika kadar sonra kapanıyorsa, onun boşta kalma zaman aşımını shell'in boşta kalma zaman aşımının,
EXEC_IDLE_TIMEOUT (5 dakika), üstüne ayarlayın.
/metrics'i dışarıya açmayın: kimlik doğrulaması yoktur, cluster içindeki Prometheus'unuz içindir
(Metrikler).
Sonraki adımlar
- Cluster bağlayın: bu cluster'ı (ServiceAccount zaten hazır) ve diğerlerini.
- İlk giriş: admin parolasını değiştirin, kullanıcıları ve rolleri kurun.
- İlk sürüm yükseltmenizden önce volume'u yedekleyin.