Ana içeriğe geç

Güvenlik modeli

Bu sayfa, OpenConsole 2.23.0'ın bağlandığı cluster'ları nasıl koruduğunu güvenlik incelemesi için anlatır. Her ifade, onu uygulayan kod ya da manifest satırına bağlanır (v2.23.0 tag'i). Operatörün çevresinde nelerin kurulması gerektiği Production sıkılaştırma kontrol listesi'nde.

OpenConsole bir cluster'da neye erişebilir​

  • Yalnızca bir yöneticinin bağladığına. OpenConsole bir cluster'la yalnızca bir yöneticinin Yönetim → Cluster'lar altında eklediği kimlik bilgileriyle konuşur (bir ServiceAccount token'ı ya da bir kubeconfig). Kendi başına cluster bulmaz ve pod'un kendi kimliğini kullanmaz: manifest pod'a hiçbir ServiceAccount token'ı mount etmez (deployment.yaml#L31). Bir kubeconfig yalnızca satır içi kimlik bilgisi taşıyabilir: exec plugin, auth-provider ya da dosya yolu içeren kubeconfig reddedilir (kubeconfig_unsupported); böylece bir cluster bağlamak pod'da program çalıştıramaz ya da dosya okuyamaz (manager.go).
  • O kimlik bilgisine verdiğiniz ClusterRole herkes için üst sınırdır, yöneticiler dahil. Manifest'teki ClusterRole (rbac.yaml#L36-L124) iş yüklerini, pod'ları, service'leri, ConfigMap'leri, event'leri, node'ları ve metrikleri okur; Secret'ları okur ve günceller; pod loglarını okur; pods/exec oluşturur; iş yüklerini günceller ve patch'ler (YAML apply, restart, ölçekleme). Hiçbir nesnede create ya da delete yoktur; Prometheus için yorumunu kaldırmadığınız sürece services/proxy de yoktur. Hiçbir yazma verb'ü içermeyen, yalnızca görüntüleme amaçlı bir sürümü de var: rbac-readonly.yaml. Her kural ve hizmet ettiği özellik: Kubernetes izinleri.
  • Kubernetes kişiyi değil OpenConsole'u görür. API server'ın audit logu, her kullanıcının aksiyonu için bağlı kimliği gösterir. İşi kimin yaptığı OpenConsole'un kendi denetim logundadır (aşağıda).
  • Bir shell, var olan container'da, o container'ın kullanıcısıyla çalışır; API server'ın pods/exec'i üzerinden açılır. Cluster'ın kendi pod politikaları (örneğin root olmayan kullanıcı şartı koyan admission politikaları) shell'ler için de geçerlidir.
  • Secret'lar ihtiyaç anında okunur. Listeler ve iş yükleri bellekteki bir watch cache'inden gelir; Secret'lar watch'lanmaz, cache'lenmez, her istek için API server'dan alınır (resources.go#L526-L545, kuralın yorumu: rbac.yaml#L46-L49).

Kim ne yapabilir​

  • İzinler OpenConsole'da verilir, rol bazında: bir namespace'te, tek bir cluster'da ya da hepsinde, bir kaynak ve bir aksiyon (pods:exec, secrets:reveal, …) (engine.go#L13-L28). Kullanıcılar rolleri gruplar üzerinden alır. Yöneticiler her izne sahiptir (router.go#L72-L81). Katalog: Uygulama izinleri.
  • Server her isteği kontrol eder. Her handler tek bir kontrolü çağırır (requirePermission, router.go#L116-L140); bu kontrol, çağıranın izinlerini isteğin cluster'ı ve namespace'i için değerlendirir (Can, engine.go#L151). Arayüz kullanamayacağınız şeyleri gizler, ama asıl kontrol gizlemek değildir. Reddedilen istek bir sebep koduyla 403 döner ve denied olarak audit'e yazılır. Yönetim ekranları tek bir yönetici kontrolü kullanır (isAdminRequest, router.go#L34-L43).
  • İlk parolasını değiştirmemiş bir kullanıcının hiçbir izni olmaz (router.go#L48-L55); bu durumdaki bir yönetici de yönetici sayılmaz (router.go#L36).
  • Özellik bayrakları bir yeteneği herkes için kapatır, yöneticiler dahil, aynı kontrolde: FEATURE_POD_EXEC, FEATURE_SECRET_REVEAL, FEATURE_API_KEYS, … (features.go#L59, router.go#L122-L126).
  • Bir API anahtarı asla sahibinden fazlası olamaz. Bir anahtarın yapabildikleri; anahtarda listelenenlerin, sahibinin şu an sahip olduklarının ve yöneticinin API erişim politikasının kesişimidir (router.go#L59-L69, WithKey, engine.go#L67, KeyCeiling, policy.go#L57). Roller için varsayılan politika güvenli salt okumadır: list, get ve loglar; ConfigMap'ler ve Secret'lar hariç (SafeRead, policy.go#L24). Bir anahtar hiçbir zaman anahtar yönetemez, parola değiştiremez, kullanıcının cluster'ını seçemez, görünüm kaydedemez (denyAPIKey, apikeys.go#L245).

Giriş ve oturumlar​

  • Yerel parolalar bcrypt hash'i olarak saklanır (password.go#L12); en az PASSWORD_MIN_LENGTH (8) karakter, en fazla 72 bayt olabilir (password.go#L23-L38). LDAP hesapları dizine bind ile kontrol edilir; Azure AD hesapları Microsoft üzerinden giriş yapar ve hiçbir zaman yerel parola kabul etmez. Bir hesap yalnızca kendi kaynağıyla giriş yapar: local hesap asla dizin parolası kabul etmez, Microsoft girişi de asla local ya da LDAP hesabını devralmaz; bir Azure AD hesabı ona ilk giriş yapan Entra nesnesine (oid) bağlanır (router.go#L98-L120).
  • Tahmin denemeleri yavaşlatılır: bir istemci adresinden bir kullanıcı adı için 5 başarısız girişten sonra bu ikili, herhangi adreslerden bir kullanıcı adı için 20 başarısız girişten sonra da o ad 5 dakika kilitlenir (429, user.login locked olarak audit'e yazılır; 5 dakikadan eski başarısız girişler unutulur) (observability.go#L65-L72, router.go#L73-L79). Her başarısız giriş aynı 401'i alır; cevap, hesabın var olup olmadığını belli etmez (router.go#L122-L129).
  • Oturumlar imzalı token'lardır (JWT, HS256; başka algoritmalar reddedilir); Yönetim → Oturumlar'da ayarlanan hareketsizlik süresinden sonra (varsayılan 60 dakika), en geç de girişten 12 saat sonra biterler. Hareket bitişi server tarafında ileri alır; bir ekranın otomatik yenilemesi ve kendiliğinden yeniden bağlanan bir WebSocket almaz (router.go, sessions.go). Her token'ın server tarafında bir kaydı vardır ve bu kayıt her istekte kontrol edilir; böylece bir yönetici tek bir oturumu ya da bir kullanıcının bütün oturumlarını süreleri dolmadan iptal edebilir (router.go#L37-L51). Bir kullanıcıyı deaktive etmek oturumlarını anında iptal eder; her yetki kontrolü de (shell'ler, loglar, reveal, apply ve API anahtarları dahil) deaktive edilmiş bir kullanıcıyı ya da yöneticinin belirlediği parolayı hâlâ değiştirmemiş bir kullanıcıyı reddeder.
  • Tarayıcı oturum token'ını local storage'da tutar ve Authorization: Bearer header'ı olarak gönderir (api.ts#L77, api.ts#L117); oturum cookie'si yoktur.
  • WebSocket'ler (loglar, shell, canlı olaylar) oturum token'ını URL'lerinde hiçbir zaman taşımaz. Sayfa önce, 30 saniye içinde, tek bir yol için ve yalnızca bir kez kullanılabilen bir ticket ister (ticket.go#L11-L50).
  • API anahtarları oc_ ile başlar; böylece secret tarayıcıları onları tanır (middleware.go#L43-L44). Secret bir kez gösterilir; veritabanı onun SHA-256 özetini saklar (apikeys.go#L71-L75). Anahtarların süresi dolar (en uzun ömrü yönetici belirler), sahibi ya da bir yönetici tarafından iptal edilebilir ve her biri saniyede 10 istekle, 30'luk patlamalarla sınırlıdır (apikeys.go#L44-L45).

Veriler nerede saklanır​

OpenConsole'un sakladığı her şey, volume'undaki tek bir SQLite veritabanındadır (/data/app.db); shell kayıtları da /data/recordings'tedir: kullanıcılar ve parola hash'leri, gruplar, roller, cluster kimlik bilgileri, LDAP ve Azure AD ayarları, Prometheus ayarları, oturumlar, API anahtarı özetleri ve denetim logu.

  • Kimlik bilgileri yazılmadan önce şifrelenir: cluster token'ları, kubeconfig'ler ve CA sertifikaları (clusters.go#L100-L111), LDAP bind parolası (store.go#L548), Azure AD client secret'ı (store.go#L631) ve Prometheus ayarları (clusters.go#L235-L245); her değer için rastgele bir nonce ile, AES-256-GCM kullanılarak (crypto.go#L12-L30).
  • Anahtar nerede. Varsayılan olarak ilk açılışta üretilir ve aynı veritabanında tutulur; oturum token'larını da o imzalar: veritabanı dosyasının bir kopyasına (volume, snapshot, yedek) sahip olan, cluster kimlik bilgilerine de sahiptir ve oturum oluşturabilir. ENCRYPTION_KEY_FILE ile anahtar bunun yerine bir Kubernetes Secret'ında durur: bir sonraki açılış her değeri onunla yeniden şifreler, anahtarı veritabanından siler ve eski anahtar kalmasın diye dosyayı yeniden yazar; oturum token'larını da ondan türetilen bir anahtarla imzalar, bu yüzden herkes bir kez daha giriş yapar (keys.go, Yedekleme ve geri yükleme). Bundan sonra veritabanının bir kopyası tek başına kimlik bilgilerini açığa çıkarmaz. Her iki durumda da volume'u, snapshot'larını ve yedeklerini koruyun; OpenConsole pod'una kimlerin debug container bağlayabileceğini ya da volume'unu okuyabileceğini sınırlayın.
  • Shell kayıtları, bir shell'in ekrana bastığı her şeyi içerir; birinin görüntülediği herhangi bir secret da buna dahildir. Aynı volume'dadırlar ve yalnızca yöneticiler oynatabilir ya da indirebilir.

Neler kayda geçer​

  • Her aksiyon ve her kaynak okuması bir denetim olayıdır, izin verilmiş de olsa reddedilmiş de olsa: kim, hangi adresten, hangi API anahtarıyla, hangi cluster'da, namespace'te ve nesnede, sonuç ne. Olaylar veritabanında LOG_RETENTION_DAYS (30) gün tutulur ve log platformunuz için stdout'a yazılır (Loglama). Olay türleri: Denetim olayları.
  • Denetim ayrıntıları hiçbir zaman secret değeri, YAML gövdesi, parola ya da token içermez. Ayrıntılar sabit, tipli bir anahtar kümesidir; dışındaki her şey atılır (event.go#L132-L137). Bir secret reveal, anahtarın adını kaydeder (secrets.go#L23-L24); bir YAML apply, YAML'ı değil, nesnenin önceki ve sonraki hâlinin kısa SHA-256 hash'lerini (8 hex karakter) kaydeder (yaml_apply.go#L119-L121, yaml_apply.go#L165-L168).
  • Secret değerleri server'dan yalnızca tek tek istendiğinde çıkar: list ve get adları, türleri ve anahtar adlarını döner; secrets:reveal her istekte tek bir anahtarın değerini döner ve her biri audit'e yazılır (secrets.go#L20-L28).
  • Shell'ler kaydedilir, kayıt açıksa (Yönetim → Kayıtlar). API anahtarıyla açılan bir shell ya da çalıştırılan bir komut her zaman kaydedilir; kaydedilemiyorsa reddedilir (pod_exec.go#L200-L206, pod_exec_command.go#L188-L193).

HTTP​

  • OpenConsole 8080 port'unda düz HTTP sunar; TLS, Ingress'inizde ya da Gateway'inizde sonlanır (Kubernetes'e kurulum).
  • Her cevaptaki response header'ları (observability.go#L17-L44): Content-Security-Policy (script'ler, YAML editörü dahil, yalnızca uygulamanın kendisinden, frame-ancestors 'none'), X-Frame-Options: DENY, X-Content-Type-Options: nosniff, Referrer-Policy: strict-origin-when-cross-origin, konum, kamera, mikrofon ve ödemeyi kapatan Permissions-Policy. CSP'de ayrıca worker-src blob: ve script-src içinde 'wasm-unsafe-eval' vardır; böylece uygulamayla gelen kayıt oynatıcısı WebAssembly terminalini derleyebilir. Bu yalnızca WebAssembly derlemesine izin verir, JavaScript eval'e değil.
  • Giriş olmadan yalnızca şunlar cevap verir: /livez, /readyz, /healthz, /metrics, giriş uçları, logo ve /api/openapi.json (host adı ya da secret içermeyen API tanımı) (router.go#L184-L220).
  • Denetim logundaki, Yönetim → Oturumlar'daki ve giriş kilidindeki istemci adresi bağlantının adresidir. X-Forwarded-For yalnızca bağlantı TRUSTED_PROXIES'te listelenen bir proxy'den geliyorsa ve sağdan okunur: proxy olmayan ilk adres kazanır, yani istemcinin kendi yazdığı bir adres asla kullanılmaz; header yoksa X-Real-Ip (clientip.go). Manifest özel ağlara güvenir; yapabiliyorsanız TRUSTED_PROXIES'i Ingress'inize daraltın ve Service'i başka bir yoldan açmayın (Ortam değişkenleri).
  • Başka siteler, origin'leri ALLOWED_ORIGINS'te (varsayılan boş) değilse CORS cevabı almaz; konsolun kendi sayfaları aynı origin'dendir ve buna ihtiyaç duymaz. Başka bir sitenin sayfasından açılan bir WebSocket (shell, loglar, canlı olaylar) ws.origin_mismatch olarak loglanır, WS_ORIGIN_CHECK=enforce ile reddedilir; Origin göndermeyen bağlantılar (curl, agent'lar) etkilenmez (origins.go).
  • İstek gövdeleri sınırlıdır: 1 MiB, YAML apply için 4 MiB, logo yükleme için 6 MiB; daha büyüğü, giriş dahil, okunmadan 413 ile reddedilir. Kullanıcı adları en fazla 256 karakterdir.
  • CSV dışa aktarımları (audit, kullanıcılar, gruplar, API anahtarları) =, +, -, @, tab ya da satır başı ile başlayan bir hücrenin önüne ' koyar; böylece bir kullanıcı adı ya da tarayıcının User-Agent'ı bir tabloda formüle dönüşemez.

Container​

Manifest tek bir replica'yı root olmayan bir kullanıcıyla (65532) çalıştırır: seccompProfile: RuntimeDefault, bütün capability'ler düşürülmüş, privilege escalation yok, ServiceAccount token'ı yok (deployment.yaml#L31-L41, deployment.yaml#L293-L299). Kök dosya sistemi salt okunurdur; sunucu yalnızca kendi volume'una (/data) ve /tmp'deki bir emptyDir'e yazar. İmaj distroless'tır: sunucu binary'si, CA sertifikaları ve saat dilimi verisi; shell, paket yöneticisi ya da ağ araçları yoktur (Dockerfile). Release imajları, repository'nin CI'ı tarafından amd64 ve arm64 için, imzalı build provenance ve bir SBOM ile derlenir (İmajı doğrulama).